Sevda uğruna ölüm.

[datluum]

Kadin yirmi yedi yasinda... Yüregi, kar beyaz soguklara terkedilmis ama inat bu ya hala simsicak. Düsünceleri kah hayatin gitgide agirlasan gerçeklerinde kah aydinlik hayallerde dolasiyor nefes nefese.. Elinde samur firçasi, geçmisi karalayip bugünü renklendiriyor hiç durmadan.

Renkler kipir,kipir , içindeki çocuk hasari mi hasari... Gözleri ise bugulu bakmakta hüzünlere yenik... Hayati sorgulamaktan çoktan caymis.Omuzlari bir küçük kiz çocugun simarikligini sergilercesine “Bana ne” ifadesinde. Kipir,kipir ya içi.. Arayislari var kendisinden bile sakladigi. Bela da geliyorum demez ya... Iste böyle bir anda; ruhu, sanal dünyanin kapisindan siziverir içeri sessiz, habersiz.. Hani su chat canavari var ya bu günlerin belalisi. Orada kendisi gibi saskin yüreklerin arasinda buluverir kendini. Ve... olanlar olur o zaman. Hiç beklenmeyen anda buzda kayar gibi “Hooop” havada bulur duygularini darmadaginik. Sanki basinda deli rüzgarlar hiç esmiyormus,esenler de yetmiyormus gibi. Erkegin yasi otuz. Hirsli, kendinden emin. Kendisiyle barisik ve yasadigina memnun.Kahkahasi ekrandan yüreklere tasan, mutlu ve duygu dolu bir bulut adam. Esi ve çocugu için yasamakta oldugunu saklamadan kadini davet eder sanal dünyanin sanal ask oyununa. Acemidir kadin. Belki genç adam da öyle.Oynadiklari oyunun tehlikesinden habersiz bir masali yasamaya baslarlar. Ekranin karsisinda nefeslerini tutup beklerler sevdalinin gelmesini.Karsilasmalari her defasinda kahkahalari hatirlatircasina sen olur. Zamanin koordinatlari bulusamadiginda, birbirlerine teget geçtiklerinde, hüzün yayilir gecelere.Uyku tutmaz bekleyislerde ikisini de. Sabah yeni umutlara gebe baslar. Veekranda dogarlar her bulusmayla yeniden.. Duygularin en firtinalisina yakalanirlar.Birbirlerini gerçekten merak ederler.Bulut adam kadinin açligindan, üsümesinden bile sorumlu tutmaya baslar kendini.Kadinsa adamin yorgun hallerine dayanamaz. Elleri dokunmasa da ellerindedir artik. Birbirlerini el üstünde tutarlar anlayacaginiz.Günler, aylar geçer...Hayaller ekranlara sigmaz olur.Artik görmekisterler birbirlerini. Dokunmak sarilmak isterler. Hatta çilgincasina sevismek... Kadin kivranir onsuzlugun acilarinda.. Özlem siddete dönüsür. Acitir... Iskencelere yatirir kadini. Oyun degildir artik bu. ASK ekranda degil hayatin ta içinde yasamaktadir.Bulut adam sorar durmadan ;
-N'olacak simdi...
Kadin, adam kadar cevapsiz... “Bilmiyorum” der.”Bilmiyorum” Artik sorgulamalar baslar duygulari ...”Bu nedir?...Bunun adi ne..?” Kadin aski tanimlar ama çare degildir tanimlamak.. Yasananlardir gerçek olan. Hissedilenlerdir. Her sevdanin basini bir karabasan bekler ya...Beklemese sevda denen sey olmaz zaten. Iste bu bir sevdadir ve basinda karabasanlar. Kadin unuttugu ask gözyaslarini hüzünlere, sancilara, onulmaz agrilara boyar, alaca bulaca. Artik her seye gözlerindeki bugularin ardindan bakmaktadir. Ve ekrana sunlari; buzlarin arasindan aldigi yüreginin kalemiyle yazar. Yüregini buzlara iade etmek üzere... “Beni ignore et*.Ne olur bunu yap.” Bulut adam saskindir belki ama adi gibi bilir. Dogru olan budur. Düsünür bir süre.Susar ekran. Susar kadinin yüregi...Ölüm anidir bu.Verilen son nefestir sanki.. “Sevdam HAYIR dese” “ Sensiz yapamam dese” diye bekler nefes almak için. Bulut adamin suskunlugu bozdugu yerde ölecektir kadin.. Bunu ikisi de bilirler. Bir yazi belirir ekranda çaresizce okunan “Netten çikiyorum o zaman” “Hosçakal” Mavi üzerine siyah yazilmis sözcükler kararli ve kesindir... Titreyen ve cansizlasan parmaklari son bir kez tuslari gezinir kadinin “Hosçakal” Düser Bulut adamin gülen yüzü ekrandan.
Ve
KADIN ÖLÜR...